ေရႊ႔လ်ားမႈ အခ်ိန္ရဲ႕ ျဖစ္တည္မႈက
ခ်စ္သူ႔ ပံုရိပ္ေတြကို
မေျပာင္းလဲႏိုင္ပါလား …
စြဲထင္ဆဲ ……………………….
ျပိဳဖ်က္ျခင္း စီးဆင္းမႈေရ အလ်င္လည္း
ခ်စ္သူ႕ ေက်ာက္စာေတြကို
မတိုက္စားႏိုင္ပါလား …
တည္ရွိဆဲ ……………………..
လင္းလက္ကကြက္ ညကဗ်ာလည္း
ခ်စ္သူ႔ ရင္ေငြ႕ကို
မလႊမ္းမိုးႏိုင္ပါလား …
ေႏြးေထြးဆဲ ……………………….
ေရႊ႔လ်ားဆဲ ရာသီရိုင္းေတြရဲ႕ မုတ္သုန္
ကမ္းနဖူးေပၚ ေငးရီညိဳတဲ့ ေန၀င္စီးဆင္းျခင္း
ညကဗ်ာရဲ႕ ၾကယ္မစံုေၾကြလြင့္ ကၾကိဳးမွာ
တစ္ေယာက္တည္း ခရီးႏွင္ …
က်ိဳးေၾကဆဲ ………………………။
တြယ္ျငိရင္ခြင္
Posted by အိမ္ေ၀းသူ at Monday, January 28, 2008 0 comments
ေမွ်ာ္လင္႔......၀ုိးတ၀ါး
လင္းသည့္နံနက္ ေရာင္နီတက္၀ယ္
ဦးဆံုးျမင္မိ စိတ္၀ယ္သိသည္
ခ်စ္သူ႔ ပံုလႊာ ျမင္မိပါလည္း
(သူ) ေပ်ာ္ရြင္ပါစ လြမ္းပါစ .....
လြမ္းဖ်ားညေန တမ္းတေစမွီ
ေမွ်ာ္ရည္ရာမွန္း ခ်စ္သူလြမ္းေန
သိမွသိေလ စိတ္ထဲေပြသည္
မေမွ်ာ္လင့္ႏိုး ေမွ်ာ္ရည္ကိုး .....
ေ၀းေနရက္မွာ တမ္းကဗ်ာေရး
ရင္ထဲအလြမ္း ဖြဲ႔တည္ႏြမ္းကို
ဘယ္လိုေျဖေျဖ မေပ်ာက္ေပမဲ့....
အာရံုမိုးေသာက္ အလင္းေရာက္လွ်င္
ျပန္ဆံုမည့္ရက္ ႏုတ္တစ္ရက္မို႔
တထိတ္ထိတ္ခုန္ ရင္အစံုမွာ
ၾကည္ႏူးေနဆဲ လြမ္းေနျမဲ ...........။ ။
: ကဗ်ာ
Posted by အိမ္ေ၀းသူ at Thursday, January 24, 2008 2 comments
ေၾကကြဲ.....ဥယ်ာဥ္
ပ်ိဳးမိတဲ့ အလြမ္းေတြေလ
ၾကိဳသိမွေတာ့ ဘယ္သူပ်ိဳးမလဲ .....
ဆည္းဆာရဲ႕ ညေနေတြ
ျမဴေတြရစ္၀ိုင္းလို႔ ရင္နင့္ျခင္းေတြ
ၾကိဳသိမွေတာ့ ဘယ္သူေငးမလဲ .....
လမ္းခြဲျခင္းရဲ႕ ကဗ်ာအို
ေၾကကြဲကြဲ မခမ္းနားေတးကို
ၾကိဳသိမွေတာ့ ဘယ္သူေရးမလဲ …..
ခ်စ္သူရဲ႕ တြဲခိုမ်က္ရည္စ
ႏွလံုးသား မငိုေစလို
ၾကိဳသိမွေတာ့ ဘယ္သူခ်စ္မလဲ .....
မပ်ိဳးခဲ့ပါဘူး အလြမ္းေတြ အတြက္
မေငးခဲ့ပါဘူး ရင္နင့္ျခင္းေတြ အတြက္
မေရးခဲ့ပါဘူး လမ္းခြဲကဗ်ာေတြ အတြက္
မခ်စ္ခဲ့ပါဘူး ငိုေၾကြးျခင္းေတြ အတြက္
…..
…………..
ခုေတာ့ ..
ရင္တစ္ခုလံုး အထီးက်န္
ကၽြန္ေတာ့လက္ ကၽြန္ေတာ္ ဆြဲလို႔
ဘယ္သူ ငိုေၾကြးမလဲ …………………။ ။
: ကဗ်ာ
Posted by အိမ္ေ၀းသူ at Tuesday, January 22, 2008 4 comments
ကိုမင္းလူ ၏ ဘာမွမဟုတ္ဘူး
ရုပ္ျမင္သံၾကားမွ ေဘာလံုးပြဲ အစီအစဥ္မ်ားၾကားတြင္ လာတတ္ေသာ စီးကရက္ေၾကာ္ျငာတစ္ခုထဲတြင္ လမ္းေပၚက ေရအိုင္ကို ေမာ္ေတာ္ကားျဖတ္ေမာင္းသြားေသာအခါ ေဘးမွ ေလွ်ာက္သြားေသာ မိ္န္းကေလးတစ္ေယာက္ကို ေရေတြ စင္သြားသည္။ ရုပ္ျမင္သံၾကားထဲမွာေတာ႔ အေတာ္လွပသည္႔ ျမင္ကြင္းကေလးျဖစ္သည္။
တကယ္႔အျမင္မွာေတာ႔ ေရေတြဖြာကနဲ လြင္႔စင္သြားပံုက လွပေသာ္လည္း ျမင္ကြင္းက မလွပါ။ ကားမွတ္တိုင္မွ ေစာင္႔ေနသူေတြ ေရကိုေရွာင္ရင္း ရုတ္ရုတ္သဲသဲ ဖရုိဖရဲျဖစ္သြားကာ၊ လမ္းေဘးမွာေလွ်ာက္လာေသာ ေက်ာင္းဆရာမ တစ္ေယာက္၏ အက်ီၤအျဖဴမွာ ရြံ႔ေရစက္ေတြ စင္ကုန္တာ ၊
တစ္ခါက ကၽြန္ေတာ္ျမင္လိုက္ရေသာ ျမင္ကြင္းကေတာ႔ ပံုမွန္ထဲကတစ္ခုျဖစ္သည္႔တိုင္ ၀မ္းနည္းစရာ ေကာင္းသည္ဟု ထင္မိ၏ ။ ဆလြန္းကားအသစ္တစ္စီးသည္ တလွစ္လွစ္ေမာင္းလာသည္။ ေရွ႔က ကားတစ္စင္းကို ဟြန္းသံတတီတီေပးျပီး လမ္းေတာင္းသည္။ ေရွ႔ကားက ဖယ္မေပး။ ထိုအခါ ဆလြန္းကားေလးက လမ္း၏ညာစြန္ယာဥ္ေၾကာမွ မရရေအာင္ေက်ာ္တက္သည္။ မိုးရြာျပီးစ ျဖစ္သျဖင္႔ ပလက္ေဖာင္းနွင္႔ကပ္လ်က္ လမ္းေပၚတြင္ ေရေတြအိုင္ထြန္းေနသည္။ အရွိန္ျပင္းစြာ ျဖတ္ေမာင္းသျဖင္႔ ေရမ်ားသည္ ေမာ္ေတာ္ကား ဦးပိုင္းမွ ျဖာထြက္သလို လွပစြာ လြင္႔စင္သည္။
ကားေမာင္းသူမွာ ေခ်ာေမာလွပေသာ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦး ျဖစ္၏။သူသည္ ေယာကၤ်ားနဲ႔ စိတ္ဆိုးလာ
ညက စာေရးေနတုန္း ရုတ္တရက္ မီးပ်က္သြားသျဖင္႔ အေရးေပၚမီးအိမ္ရွာရန္ အိမ္ေရွ႔သို႔ ထြက္လာခဲ႔သည္။ ေမွာင္ၾကီးမည္းႀကီးမို႔ ကုလားထုိင္တစ္လံုးကို မျမင္ဘဲ ၀င္တိုက္မိ၏ ။ ဒူးေခါင္း နည္းနည္းနာသြားေသာ္လည္း သိပ္မျဖစ္ေလာက္ဘူးဆုိျပီး အမွတ္တမဲ႔ ေနလိုက္သည္။
လမ္းမွာပင္ ကားတစ္စင္းပ်က္ေနတာေတြ႔သည္။ စက္ႏႈိးမရျခင္း ျဖစ္သည္။စတတ္တာ ေမာ္တာေမႊ႔သံကိုိ ခပ္လွမ္းလွမ္းကပင္ ၾကားရသည္။ အသံ၀ပ္ေနသျဖင္႔ ေမာ္တာပင္ကပ္ေနသလား၊ဘက္ထရီပဲအားနဲေနသလား။ ဒါမ်ိဳးျဖစ္လွ်င္ စက္ႏုိးဖို႔ တစ္နည္းပဲရွိ၏ ။
``ဒီမွာ ……….ဒီမွာ ´´
ဒါေတာ႔ မျဖစ္နိုင္။ ကၽြန္ေတာ္ ဒူးေခါင္းက ေျဖးေျဖးေလွ်ာက္ရံုေလာက္သာရမည္။ ကားတြန္းတယ္ဆိုတာက အားစိုက္ျပီး ေျခကန္တြန္းရမွာဆိုေတာ႔
``ေဆာရီးပဲဗ်ာ…..ကၽြန္ေတာ္ေျခေထာက္ နာေနလို႔ပါ´´
ကားေမာင္းသူ၏မ်က္ႏွာထားမွာ ရုတ္တရက္ေျပာင္းလဲသြားသည္။ ေစာေစာကလို ေအာက္က်ိဳ႔ အကူအညီ
ထိုစဥ္မွာ ကၽြန္ေတာ္ေခါင္းထဲ အေတြးတစ္ခု၀င္လာသည္။ ထိုသူသည္ ေန႔စဥ္နွင္႔အမွ် ေမာ္ေတာ္ကားႏွင္႔ သြားလာေနခဲ႔လိမ္႔မည္။ လမ္းတေလွ်ာက္တြင္ တုန္ခ်ိ တုန္ခ်ိေလွ်ာက္သြားေနေသာ သက္ၾကီးရြယ္အိုမ်ား၊
တစ္ေယာက္ေယာက္က လမ္းမသိလို႔ ၊အိမ္မသိလို႔ ေမးသျဖင္႔ လမ္းညႊန္လိုက္ရတာမ်ိဳး တစ္ခါမဟုတ္တစ္ခါ ၾကံဳဖူးၾကလိမ္႔မည္။ ျမန္မာလူမ်ိဳးဆိုတာကလည္း ဒီလိုကူညီတာမ်ိဳးကို သိပ္၀ါသနာပါတတ္သည္။ တခ်ိဳ႔ဆို လမ္းညႊန္ရံုသာမက လာ ကၽြန္ေတာ္လိုက္ျပမယ္ဆိုျပီး အိမ္တိုင္ယာေရာက္ လိုက္ပို႔သည္။ ဒါတြင္မက ``ဘယ္သူေရ ဧည္႔သည္လာတယ္ေဟ႔ ´´ဟု လူကိုပါေခၚေပးတတ္သည္။ ဒါေၾကာင္႔လည္း ကမၻာလွည္႔ခရီးသည္ေတြက ျမန္မာျပည္ေရာက္လွ်င္ ေျမပံုမပါရင္ေတာင္ လမ္းမွာမပူရဘူးဟု ခ်ီးက်ဴးေလ႕ရွိ ၾကျခင္းျဖစ္သည္။
ကၽြန္ေတာ္လည္း ျမန္မာပီပီ ဒါမ်ိဳးကို ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာ ကူညီတတ္သူျဖစ္သည္။ လမ္းညႊန္ရာတြင္လည္း ကြမ္းယာဆိုင္ေဘးကအိမ္ပဲ၊အိမ္ေရွ႔မွာ ဘာပင္ရွိတယ္ဆိုတာမ်ိဳး အေသးစိတ္တိတိက်က် ေျပာတတ္ပါသည္။
သုိ႔ရာတြင္ တစ္ခါတေလေတာ႔ ကသိကေအာင္႔ ျဖစ္ရတာမ်ိဳး ၾကံဳရတတ္သည္။ အထူးသျဖင္႔ ကားႏွင္႔လာသူမ်ားျဖစ္၏။ သူတို႔က လမ္းမသိလို႔ ေမးတဲ႔အခါ ကားေပၚကမဆင္းဘဲ ေမးတတ္ၾကတာမ်ားသည္ ကိုယ္႔ေဘးမွာ ကားလာရပ္ျပီး ေမးတာမ်ိဳး လွမ္းေအာ္ေျပာလို႔ ၾကားနိုင္တဲ႔ အကြာအေ၀းမ်ိဳးဆိုလွ်င္ ကိစၥမရွိ။ တခါတေလက်ေတာ႔ ကိုယ္ကလက္ဖက္ရည္ဆိုင္မွာ ထို္င္ေနတုန္း လမ္းေပၚကေန ကားရပ္ျပီး လွမ္းေမးသည္။ တခ်ိဳ႔ပုဂၢိဳလ္ေတြ က်ေတာ႔ ကားေပၚကဆင္းရလွ်င္ သိကၡာက်တယ ္ထင္သလားမသိ။ လွမ္းျပီးလက္ယပ္
ထိုအခါမ်ိဳးတြင္ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ``ခင္ဗ်ားဆင္းလာခဲ႔ပါလား´´ဆိုေသာသေဘာျဖင္႔ ျပန္ျပီးလက္ယပ္
တစ္ညေနမွာေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္လမ္းေလွ်ာက္ထြက္စဥ္ေဘးမွာ ကားတစ္စီးထိုးရပ္လာသည္။ ဒရိုင္ဘာက လမ္းနာမည္တစ္ခုကိုေမးသည္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ဘက္မွာ ဒီလမ္းနာမည္မ်ိဳးမရွိ။တခါတရံ ရပ္ကြက္ နံမည္ခ်င္း ခပ္ဆင္ဆင္ ျဖစ္ေနသျဖင္႔ မွားျပီးလာေမးတတ္တာမ်ိဳးရွိ၏ ။ ရပ္ကြက္ေသခ်ာေအာင္
ေမးမည္အျပဳမွာပင္
``ဆရာၾကီးအိမ္ေလ ၊ ဆရာၾကီးအိမ္´´
``ေအာ္ ..ဆရာႀကီးအိမ္လား၊ဒီကေန တည္႔တည္႔သြားျပီး ညာဘက္ခ်ိဳးလိုက္၊ ဓမၼာရံုေတြ႔လိမ္႔မယ္။ အဲဒီနားက်ေတာ႔ နိဗၺာန္ေဆာ္ၾကီး အဘနန္းအိမ္ ဘယ္အိမ္လဲလို႔ ေမးၾကည္႔၊ လူတိုင္းသိပါတယ္´´ဟု ျပန္ေျပာလိုက္သည္။ မိန္းမၾကီး၏ မ်က္နွာသည္ တစ္မ်ိဳးေျပာင္းသြားျပီ ။
``အဲဒီ ဆရာႀကီးမ်ိဳးကို ေျပာတာမဟုတ္ဘူး´´
ဟု ခပ္ဆတ္ဆတ္ေျပာသည္ ။ ထို႔ေနာက္
ဟု အမိန္႔ေပးလုိက္၏ ။ကားဒရုိက္ဘာလည္း ကားကိုေဆာင္႔ၾကီးေအာင္႔ၾကီး ေမာင္းထြက္သြားသည္။ ကားေနာက္ခန္းထဲမွာေတာ႔ ေရႊေရာင္ေငြေရာင္ ပန္းပြားေတြ ရစ္ပတ္ထားေသာ လက္ေဆာင္ျခင္းၾကီး တစ္လံုး ၊နံမည္ၾကီးကုန္တိုက္ တံဆိပ္ပါေသာ ဆြဲအိပ္ေတြသံုးေလးလံုး နွင္႔ လွိဳင္းတြန္႔ပံုစကၠဴပံုးၾကီး တစ္လံုးတို႔ကုိ လွမ္းျမင္လုိက္ရ၏ ။
ကၽြန္ေတာ္ေျပာလိုက္တာ ဘာမ်ားမွားလို႔လဲ ။ အဘနန္းဆိုတာ အသက္ကိုးဆယ္႔ေျခာက္ႏွစ္ရွိျပီ။
ဒီရပ္ကြက္ထဲမွာ သူ႔ထက္ႀကီးတဲ႔ ဆရာႀကီးရယ္လို႔ ရွိမွမရွိတာပဲေလ ။
ကၽြန္ေတာ္ မအားလပ္တဲ႔အခ်ိန္ေတြ မွာ လာလည္ၾကသူမ်ား အတြက္ ကိုမင္းလူ ေရးတဲ႔ ``ဘာမွမဟုတ္ဘူး´´ ဆိုတဲ႔ ရသစံုစာေပေလး ကို ေ၀ငွလိုက္ပါတယ္။ ေက်နပ္ပါေနာ ္........
Posted by အိမ္ေ၀းသူ at Saturday, January 12, 2008 4 comments
အိပ္မက္
ည နက္နက္ ပန္းခ်ီကားမွာ
လ ေကြးေကြးေလးက အျမင့္မွာ စံေန …
ေလ အေသာ့ေလးမွာ
ႏွင္း ပ၀ါျဖဴေတြ တလြင့္လြင့္ …
ၾကယ္ျဖဴ ပြင့္ေလးေတြက
ဟိုသည္တစ္စ ျပံဳးစစ ႏွင့္ ….
၀ါၾကည္လင္းတဲ့
ေျမနံသင္း လမ္းေလးမွာ
ခ်စ္သူရဲ႕ ပခံုးတြဲမွီ
ၾကည္နူးရယ္သံ လြင္လြင္နဲ႔
မေမာတမ္းေလွ်ာက္သည္
ည ရိပ္ကြယ္ေပ်ာက္ တစ္မိုးမေသာက္မွီ ။
: ကဗ်ာ
Posted by အိမ္ေ၀းသူ at Sunday, January 06, 2008 3 comments
ခ်စ္သူ
ကၽြန္ေတာ္ ၾကိဳက္နွစ္သက္ေသာ`` ခ်စ္သူ ´´ဆိုတဲ႔ သီခ်င္း ေလးနဲ႔ 2008ရဲ႔ ပုိ႔စ္ အသစ္ကုိစတင္လိုက္ပါတယ္…
``ခ်စ္သူ´´ ဆိုတဲ႔ သီခ်င္းေလးကို စာသားေလးေရာ ..သံစဥ္ေလးပါ အရမ္းကိုႏွစ္သက္မိပါတယ.္……
အဲဒီသီခ်င္းေလးကိုအရင္က ေနမ်ိဳးေဆး သီဆိုတာၾကားဖူးပါတယ္….ခုတေလာ မ်ိဳးေက်ာ႔ျမိဳင္နဲ႔ Lလြန္း၀ါ တို႔က ျပန္လည္သီဆိုထားတာ ကိုနားေထာင္ၾကည္႔မိပါတယ္..အဲဒီ အဆိုေတာ္ႏွစ္ေယာက္ရဲ႔ သီဆိုမႈကို ႏွိုင္းယွဥ္ၾကည္႔လိုက္ေတာ႔ ႏွစ္ဦးစလံုးဆိုတာ ေကာင္းပါတယ္။
ဒါေပမယ္႔ ေသခ်ာ နားေထာင္ၾကည္႔တဲ႔အခါမွာ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ႔ ကိုမ်ိဳးေက်ာ႔ျမိဳင္ရဲ႔သီဆိုမႈကို ပိုသေဘာက်မိပါတယ္ သူရဲ႔သီဆိုဟန္ကပိုျပီး ရင္ထဲက ခံစားခ်က္ကို ေပၚလြင္ျပီး အသံအနိမ္႔အျမင္႔ အတက္အက်ေလး အရမ္းေကာင္းပါတယ္ …ရင္ထဲက တကယ္႔ခံစားခ်က္ေလးလားလို႔ ေတာင္ထင္မိတဲ႔ အထိပါပဲ…….အားလံုးနားေထာင္ျပီး ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ အၾကိဳက္တူ မတူ ခံစားနားဆင္ ၾကည္႔လိုက္စို႔ေနာ္………..
သီခ်င္းစာသားေလး ကေတာ႔…….
ဘယ္အခ်ိန္ခါမဆို….ထာ၀စဥ္အျပံဳးရႊင္…ေနတတ္တဲ႔ ကိုယ္႔ခ်စ္သူ…
တခါါတခါ သူ.....စိတ္တိုင္းမက်ေတာင္ အစဥ္..အားေပးတတ္တဲ႔သူ…
ကိုယ္ေပ်ာ္ရင္…သူလည္းေပ်ာ္တယ္…ကိုယ္ငိုရင္ သူလည္းငိုမယ္…....
တခါတေလမ်ား…………အျပင္..... ျပႆနာေတြ...ယူလာမိ...သူစိတ္မခ်မ္းသာေအာင္ .....
ျပန္လည္ေတြးတိုင္း…သနားလို႔လာတယ္…ဘယ္သူနဲ႔မွမတူဘူး …. …......
အနိုင္ယူတတ္တဲ႔.....ကိုယ႔္ တစ္ေယာက္ကိုကြယ္…..ခြင္႔လႊတ္ရင္း ..အျမဲဂရုုစိုက္တတ္တဲ႔....ကုိယ္႔ခ်စ္သူ…..
ဘယ္အခ်ိန္ခါမဆို……ကိုယ္႔အနားမွာ အစဥ္ရွိ တဲ႔ ကိုယ္႔ခ်စ္သူ..... ၾကာလာေလေလ..... ပိုခ်စ္လာေလ
တကယ္ျပည္႔၀လြန္းတဲ႔သူရယ္……..သူေပ်ာ္ဖို႔……ေရွ႕တန္းတင္မယ္...ဒီသီခ်င္းေလး နဲ႔ ကိုယ္ေတာင္းပန္မယ္…
သူေနခ်င္တဲ႔ဘ၀မ်ိဳးမွာ…..အတူေနနိုင္ဖို႔ ကိုယ္ေလ ..ၾကိဳးစားမယ္……..
ဒီသီခ်င္းေလး….သူ႔အတြက္ဆိုမယ္ …ၾကင္နာတတ္တဲ႔သူ႔အေၾကာင္းေတြ........
ျပန္လည္ေတြးတိုင္းသနားလို႔လာတယ္ …..ဘယ္သူနဲ႔မွ မတူဘူး……
အနိုင္ယူမိတဲ႔ ကုိယ္႔တေယာက္ကိုကြယ္….. ………..ခြင္႔လႊတ္ရင္း…… အျမဲဂရုုစိုက္တတ္တဲ႔…… ကိုယ္႔ခ်စ္သူ
ဘယ္အခ်ိန္ခါမဆို…… ထာ၀စဥ္ျပံဳးရႊင္ ေန တတ္တဲ႔ကိုယ္႔ခ်စ္သူ
တခါတခါ သူစိတ္တိုင္းမက်ေတာင္ အစဥ္ အားေပးတတ္တဲ႔ .....သူ……….
ကိုယ္ေပ်ာ္ရင္သူလည္းေပ်ာ္တယ္…ကိုယ္ငိုရင္ သူလည္းငိုမယ္…
တခါတေလမ်ား အျပင္ ျပႆနာေတြ ယူလာမိ……… သူစိတ္မခ်မ္းသာေအာင္
ျပန္လည္ေတြးတိုင္း…သနားလို႔လာတယ္…ဘယ္သူနဲ႔မွမတူ ဘူး........ ၀ူး …
အနိုင္ယူတတ္တဲ႔ ကိုယ္တစ္ေယာက္ကိုကြယ္…..ၾကင္နာတတ္တဲ႔သူအေၾကာင္းေလး...ေရး
ဒီသီခ်င္းေလး......မင္းအတြက္ဆိုမယ္.....ခြင္႔လႊတ္ရင္း အျမဲ ဂရုစိုက္တတ္တဲ႔ ကိုယ္႔ခ်စ္သူ..
ျပန္လည္ေတြးတိုင္း…သနားလို႔လာတယ္…ဘယ္သူနဲ႔မွမတူဘူး …...
အနိုင္ယူမိတဲ႔ …ကုိယ္တေယာက္ကိုကြယ္ …..ၾကင္နာတတ္တဲ႔သူ႔အေၾကာင္းေလး......
ဒီ သီခ်င္းေလးကေတာ႔ မ်ိဳးေက်ာ႔ျမိဳင္သီဆိုထားတာပါ။
Myo Kyawt Myaung 's Chit Thu
ဒါကေတာ႔ ႔ Lလြန္း၀ါ သီဆိုထားတာျဖစ္ပါတယ္။
L Lon War's Chit Thu
Posted by အိမ္ေ၀းသူ at Saturday, January 05, 2008 3 comments
ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္
အမွတ္တရ
ေသးငယ္ေသာအရာမ်ားကို ၾကီးမားတဲ့ေမတၱာနဲ႔ လုပ္ပါ။
သင္ဘယ္ေလာက္ လုပ္လဲ ဆိုတာထက္ သင္လုပ္တဲ့အရာမွာ
ေမတၱာဘယ္ေလာက္ပါသလဲဆုိတာက ပိုၿပီး အေရးၾကီး ပါတယ္။
( မာသာထရီဇာ )
Do small things with great love. It’s not how much you do but how much love you put into what you are doing.
( Mother Teresa )
About Me
![My Photo](http://img250.imageshack.us/img250/8244/touploadmv9.jpg)
- အိမ္ေ၀းသူ
- ပင္လယ္ေရမ်က္ႏွာျပင္အထက္ 476 ေပ ျမင့္ေသာ ေဒသ တစ္ခုမွ အစျပဳခဲ႔ေသာ…………. ကၽြန္ေတာ္၏ အိမ္ႏွင္႔ေ၀းကြာမႈသည္ 2000 ခုႏွစ္ မွစတင္ခဲ႔ ပါသည္………………….
ရင္ထဲရွိတာေလးေတြ
Blood Donor Club
bloggers
အျမဲဖတ္ေနက် ဘေလာ႔မ်ား
ေရးခဲ့သမွ်
- ကၽြန္ေတာ္ ႏွစ္သက္ေသာစာေပ (11)
- ကၽြန္ေတာ္ ႏွစ္သက္ေသာ ကေလးအေတြး (2)
- ကၽြန္ေတာ္ ႏွစ္သက္ေသာကဗ်ာ (3)
- ကၽြန္ေတာ္႔ ခံစားမႈ (6)
- ကၽြန္ေတာ္ႏွစ္သက္ေသာသီခ်င္း (2)
- ကဗ်ာ (23)
- အဆိုအမိန္႔ (1)
- အိမ္ေ၀းသူ (2)
- အေထြေထြ (4)